Dla mediów

Pracujące w pocie czoła od wczesnych lat dziecięcych aż do śmierci, przymuszane do uległości, zamążpójścia i macierzyństwa wbrew swojej woli, marzące o szkole, własnym łóżku i butach. Zdeterminowane, by w skrajnej biedzie wyżywić całą rodzinę. Nasze babki i prababki – niedoceniane, pomijane przez historię, ukształtowane przez codzienną walkę o godność w patriarchalnym społeczeństwie. „Chłopki” to teatralna adaptacja bestsellerowej, nominowanej do Nagrody Nike książki Joanny Kuciel-Frydryszak. Reżyser Sławomir Narloch sięga po ten wielowątkowy i emocjonalny materiał i tworzy teatralne misterium. Bohaterki „Chłopek” przychodzą, by opowiedzieć to, co dotąd było przemilczane, przypomnieć o sobie. Ich opowieści dopełniają wykonywane na żywo tradycyjne pieśni ludowe – wieloznaczne i nieoczywiste – dalekie od sielankowego obrazu polskiej wsi. „Chłopki” to nie tylko zapis trudnej przeszłości. Spektakl przypomina, że doświadczenia sprzed kilku pokoleń nadal pulsują – w naszej tożsamości, w rodzinnych wspomnieniach, w cichym dziedzictwie przekazywanym z pokolenia na pokolenie.

Macki miłości /kryminał muzyczny/ w reż. Wojciecha Malajkata – koprodukcja Teatru Współczesnego w Warszawie i Radia Nowy Świat z okazji 5. urodzin rozgłośni rozpoczną nowy teatralny sezon. Premiera 18 września na Scenie Głównej.

4 i 5 czerwca Teatr Współczesny w Warszawie wystawi na Scenie w Baraku ostatnią przed przerwą wakacyjną premierę „Szaleństwo nocy letniej” (Midsummer. A play with songs) autorstwa Gordona McIntyre i Davida Greiga w reż. Ewy Konstancji Bułhak.

24 kwietnia 2025 Teatr Współczesny w Warszawie wystawi swoją dwusetną premierę w 76-letniej historii Teatru. Będzie to nagradzana sztuka francuskiego autora Alexisa Michalika „Historia miłosna” w reżyserii Dyrektora Teatru Wojciecha Malajkata.

Ella Road w swojej debiutanckiej sztuce z gatunku social fiction kreśli mroczną wizję świata w nieokreślonej przyszłości, rodem z serialowej dystopii „Black Mirror”. Badania genetyczne są tak zaawansowane, że na podstawie indywidualnego DNA każdy ma przyznany rating – ocenę, która przekłada się na jego status społeczny, możliwości otrzymania lepszej pracy czy znalezienia partnera życiowego. Głównym kryterium oceny jednostek staje się nie pochodzenie etniczne czy klasowe, a specyficzny koktajl genów. Procesy wykluczania słabszych pozostają jednak dziwnie znajome.